Powered by Bravenet Bravenet Blog

Subscribe to Journal

Thursday the 13th of September 2007

12:08:45 AM (3687 days, 5h, 33min ago)

Meer ervaringen met de Werkacademie

WIE WIL ZIJN/HAAR EIGEN ERVARING MET DE WERKACADEMIE HIER MELDEN??

Hieronder d.d. 13/8/07 ingekomen nog een verhaal:

Quote : De "Werkacademie": Vier dagdelen verplicht terug naar de kinderklas!

De nieuwste poging om mensen met een Sociale Dienst uitkering zo snel mogelijk aan het werk te helpen is het prestigeproject van wethouder Marco Florijn onder de naam "de Werkacademie". Nou ja, aan het werk te helpen??? Je zit vier dagdelen per week achter een computer te staren naar de vele vacatures die voorbij rollen waar je of niets mee hebt, of domweg niet eens voor in aanmerking kunt komen. Af en toe wordt er een zogenaamd "spelletje" in de groep gegooid waar je dan over moet nadenken, met als doel te kijken hoe hoog het intelligentiepeil van de deelnemers is, of om te zien wat die volwassen werkzoeker nou toch zo verkeerd doet bij het solliciteren. Reden genoeg om daar niet op in te gaan omdat het vrij lullig overkomt voor de volwassen deelnemer die heel wat ervaringen heeft opgebouwd op het gebied van het zoeken naar werk. Bovendien horen dat soort "spelletjes" meer thuis in een kinderklasje. Het was dan ook voldoende geweest om 1 dagdeel per week er naar toe te gaan, want per week zie je er niet veel nieuwe vacatures bij komen. In feite zit je er alleen maar omdat het weer verplicht is. Weiger je er naar toe te gaan, dan pakken ze gewoon je uitkering af.

Alle deelnemers zijn "wild enthousiast". Tenminste, zo laten ze het overkomen. Stuk voor stuk vinden ze het een grote onzin om naar die zogenaamde "Werkacademie" te gaan. Waar dat "Academie" overigens nou precies voor staat is wat dubieus, maar het klinkt natuurlijk wel heel interessant. Maar goed, het is weer een stukje werkverschaffing en,....... het is er best gezellig en je kunt er af en toe ook nog ontzettend lachen om sommige mensen die, of super ijverig proberen over te komen, of juist heel eerlijk zijn en in de groep zeggen wat ze er nou eigenlijk van vinden. Hoewel het soms erg amusant is dat je van hun gezichten kunt aflezen wat ze werkelijk van iets of iemand denken, valt er op de begeleiding verder helemaal niets aan te merken. Die zijn erg gemoedelijk, vriendelijk en behulpzaam en doen het werk tenslotte ook alleen maar omdat het hun werk is. Daarom proberen ze je van alle kanten een positieve impuls te geven. Sommigen vinden hun werk zelfs zo leuk dat ze erg enthousiast zijn. En plezier in je werk hebben is natuurlijk alleen maar erg positief. Maar dat enthousiasme kan voor een aantal deelnemers soms wel eens wat vervelend overkomen en meer als een aanval worden ervaren dan als een positieve benadering. Vergeet niet dat deze deelnemers er verplicht zitten en niet uit vrije wil. Daardoor kan hun motivatie, enthousiasme, begrip en gevoel voor humor soms heel ver te zoeken zijn. Dus kan het voorkomen dat ze alles als negatief zien.

Wat af en toe ook niet zo plezierig over komt is dat sommige begeleiders zich soms onbewust laten gelden als docenten van een kinderclubje bestaande uit mensen die vaak beduidend ouder zijn dan hen en ze zien als een stel bemoeizuchtige broekies. Daardoor krijgen sommige deelnemers het gevoel dat ze als kind wordt behandeld, waardoor een stukje minderwaardigheidsgevoel wordt geschapen, met als gevolg dat je het idee krijgt in een kinderklasje te zitten. Maar de begeleiding langzamerhand kennende zal het zeker niet zo bedoeld zijn. In de meeste gevallen betrappen ze zichzelf op iets dergelijks en maken ze er een grapje van. Voor de begeleiding dus niets dan lof.

Toch blijven de deelnemers volwassen mensen die als een stelletje onnozele sukkels verplicht achter nietszeggende sollicitatie activiteiten aan moeten hollen om te laten zien of je wel enthousiast en gemotiveerd op zoek bent naar een baan. Een lachertje van de bovenste plank dus en alleen maar goed om je acteertalenten te gaan misbruiken. Maar goed, aangezien de meeste deelnemers bang zijn voor eventuele sancties wanneer ze niet als een stelletje kuddedieren achter de nieuwste grillen van de overheid aan hollen, komen ze trouw iedere dag naar de "Werkacademie" toe, wat een aardig bedrag per deelnemer per dag kost. Al die kosten bijelkaar opgeteld hadden ze beter kunnen gaan gebruiken om er voor te zorgen dat de voedselbanken niet meer nodig zouden zijn. Maar waarschijnlijk is dat iets teveel werk, dus dan maar die langdurig werkelozen gaan lastig vallen met dit soort trajectjes.

Overigens horen niet de langdurige werkelozen in een dergelijk traject te zitten, maar de werkgevers en met name de bedenkers van de regelgeving omtrent de Wet Werk en Bijstand om ze te stimuleren andere arbeidsvoorwaarden te scheppen. Uiteindelijk ligt het aan hun beleid dat de wat oudere werkzoekende praktisch niet meer aan een fatsoenlijke baan kan komen en de jongeren van alle kanten worden uitgebuit voor een habbekrats. De ouderen zijn alleen maar geschikt voor dom productiewerk, een achterlijk schoonmaakbaantje, een geestdodend callcenter baantje of een leuke tijdelijke baan van hooguit een paar maanden om vervolgens weer terug te komen op de "Werkacademie". Daar schijnen ze goed genoeg voor te zijn. De jongeren mogen eindeloos, vaak meer dan 8 uur per dag in de tuinbouw werken waar de voorzieningen soms allerbelabberdst zijn of mogen ze voor een zakcentje de hele dag vakken vullen, schoonmaakwerkzaamheden verrichten of manusje van alles zijn. Welke werkgever wil nou niet een goedkoop slaafje hebben die alles doet wat je zegt? De ouderen kun je niet zo gemakkelijk sturen en bovendien zijn ze veel te duur. Maar "Werk is werk" wordt er dan steeds onder je neus gewreven. Net of ze geen beter excuus kunnen bedenken. Werk is een bron van inkomsten, niet meer en niet minder en maakt een deel uit van je dagelijkse leven. Dus dat moet op de allereerste plaats leuk zijn. Voor velen is werk een noodzakelijk kwaad omdat je geld moet hebben om je bestaan te kunnen handhaven. En er zullen ongetwijfeld ook mensen zijn die werk zien als een soort van leefwijze omdat ze anders niet zouden weten wat ze dan met hun leven zouden moeten doen. Voor hen is werken een eerste levensbezigheid en moet alles buigen en barsten voor hun baantje. Maar zo zit natuurlijk niet iedereen in elkaar.

Het is nog steeds een taboe om te zeggen dat je werken niet leuk vind en dat je zaken en bezigheden in je prive leven veel belangrijker vind dan werk. Natuurlijk moet er nadrukkelijk bij worden gezegd dat het niet de bedoeling is om van een uitkering te leven. Maar de obsessie van werken en cariere maken, of een vorm van aanzien hebben in de maatschappij is voor velen toch heel belangrijk. En daar is natuurlijk helemaal niets mis mee. Al die verschillende meningen maken van de mens natuurlijk iets bijzonders. Maar om mensen op deze manier te verplichten een baan te vinden is onbegonnen werk. Ze zijn niet voor niets langdurig werkeloos. Door alle tegenslagen zijn ze het wel best gaan vinden en hebben ze een totaal andere levenswijze opgebouwd, waar een baan niet meer in te passen is. Ze voelen zich afgeschreven en niets meer waard en hebben hun passie ergens anders gevonden. Bijvoorbeeld een zeer gewaardeerde plaats in het vrijwilligerswerk. Want in dat werk weten ze van elkaar dat we stuk voor stuk gewoon "mens" zijn en geen betaalde slaaf die je maar aan de kant kunt gooien wanneer je hem niet meer nodig hebt. Maar dat deze mensen geen betaalde baan hebben, is zeker geen onwelwillendheid. Met name doordat het beleid op het gebied van Wet Werk en Bijstand van alle kanten rammelt en alle regeltjes behoorlijk tegen elkaar op botsen is het voor velen onmogelijk om aan de bak te komen in een passende baan waar je met plezier naar toe kunt gaan.

Kortom; Een initiatief als de "Werkacademie" is het zoveelste initiatief die uiteindelijk ook een duffe dood zal gaan sterven. Om er voor te zorgen dat iedereen een plekje op de arbeidsmarkt kan krijgen, zal toch het beleid behoorlijk moeten worden omgeschept. De werkeloosheid ligt over het algemeen niet aan de werkzoekende, maar aan de regelgeving. Deze geeft de werkgever geen enkele impuls om een oudere aan te nemen of een jongere met respect te behandelen en het zelfde uit te betalen als een volwassene. Daardoor is een maatschappij ontstaan waarin het respect en een fatsoenlijke behandeling van werknemers op een zeer laag pitje is komen te staan. En de gemeente maar roepen dat de werkeloosheid daalt. Maar ze zeggen er niet bij dat diegene die in een reintegratietraject zit, namelijk niet meer in de werkloosheid-statistieken voor komt. Uiteindelijk wordt de belastingbetaler ook nog eens voorgelogen. Blijkbaar zijn er teveel linkse lieden die met behulp van de belastingcenten van hardwerkende mensen, zichzelf een lekkere integratiesubside toekennen en zo zelf uit de uitkering vandaan blijven. Sluipenderwijs is de nietsvermoedende werkzoekende een slaaf van deze maatschappij en van het beleid geworden. En daar kan ook een "Werkacademie" helemaal niets aan veranderen, maar wel stimuleren.

 
Datum: Maandag, 13 Augustus 2007

2 reactie(s).

Posted by J.B.:

Ze moeten nu echt eens ophouden met het roepen dat vrijwilligerswerk zo gewaardeerd word. Dat is bij overheidsinstellingen, en zeker bij uitkeringsinstanties beslist NIET het geval. Ik heb mij nu iets van 15 jaar ingezet als vrijwilliger en bestede daar al mijn tijd aan. Ik ben destijds in de ongelukkige toestand gekomen dat ik moeilijk een betaalde baan kon krijgen en nu willen ze je niet meer vanwege de leeftijd. Omdat ik geen stilzitter ben, heb ik mij volledig gestort in het vrijwilligerswerk en was er soms wel 60 uur per week mee bezig. Daarin was/ben ik geen onbekende en heb ik door de jaren heen een vorm van aanzien opgebouwd en kon ik al mijn ervaringen met anderen delen. Ik voelde mij gelukkig in wat ik deed en was blij wanneer ik anderen blij kon maken.

Maar toen kwam de werkacademie om het hoekje kijken. Daar moest ik dan verplicht 4 dagen per week naar toe om werk te zoeken. Iets wat mij de afgelopen jaren niet is gelukt en nu zou dat opeens allemaal anders gaan worden. Dat betekende dat ik een deel van mijn vrijwilligerswerk moest opgeven, met als gevolg grote problemen voor de vrijwilligersorganisaties waar ik voor werkte. En het is nu eenmaal niet zo dat er hordes nieuwe vrijwilligers op de stoep staan. Sterker nog, dankzij die reintegratietrajecten kun je niet eens meer vrijwilligers krijgen. Ook binnen het vrijwilligerswerk heb je zo je vaste uren en verplichtingen en moet het niet worden gezien als zomaar een liefhebberij of een bezigheidje. Het is een baan. Maar leg dat die slijmerds van die gemeente maar eens uit. Die lopen te parraderen langs al die vrijwilligersorganisaties en te verkondigen dat al die vrijwilligers allemaal zo'n goed werk leveren en dat ze niet wisten wat ze zonder hen zouden moeten. Maar als het er op aan komt zal het hun een rotzorg zijn wanneer een dergelijke organisatie op de fles gaat omdat die uitkeringsgerechtigde vrijwilligers opeens zo nodig op een werkacademie moeten zitten te niksen en hun vrijwilligerswerk verpl
Wednesday the 28th of November 2007 @ 05:42:42 PM (3610 days, 10h, 59min ago)

Posted by Jean C.:

Ik zit nu iets van zes weken op die werkacademie, en ik moet zeggen dat ik totaal niet begrijp dat de gemeente er zo mee de lucht in vliegt. Hoewel, ze hebben nu eindelijk een manier uitgevonden om die arme kansloze werkzoekende sukkels te dwingen, te pushen en te sturen. En als je niet doet wat ze zeggen, dan pakken ze je uitkering af. En die coaches doen zogenaamd hun best om je aan een baan te helpen. Maar dan moet je niet zien met wat voor baantjes ze aan komen. Het is vaak allemaal werk wat totaal niet bij de persoon past, sommige gevallen uitgezonderd. Maar volgens die ingehuurde meesters en juffen van de gemeentelijke volwassen kleuteropvang zou de door hen met "zorg" uitgezochte baantjes prima bij al die uitkeringsmeelopers passen. En de gemeente maar roepen dat alle deelnemers wildenthousiast en zeer positief zijn. Tja, je zou ook eens moeten zeggen dat het eigenlijk een dwangmatige rotbende was waar helemaal niemand achter staat. Dus praat je maar mee.

Wat ik helemaal erg vind is dat de wat oudere werkacademie-slachtoffers zich echt zeer beroerd in hun vel voelen wanneer ze letterlijk voor lul iedere dag om tafel zitten om uit te leggen aan die dertigjarige kleuterbegeleiders wat ze hebben gedaan om werk te krijgen en wat ze die dag van plan zijn te gaan doen om werk te vinden. Het is gewoon te zielig voor woorden dat een mens op die manier zo minderwaardig behandeld moet worden. Het is echt ongelooflijk. En waarom gaat het allemaal? Begrijpen de opzetters van dit soort slappe trajecten nou nog niet dat het een onbegonnen zaak is? Je hebt het echt niet over alleen maar onwelwillende werkelozen hoor. Er zitten secretaresses van advocatenkantoren bij, mensen die in de logistiek hebben gewerkt, ouderen die niet meer aan de bak kunnen komen vanwege de achterlijk regelingen op gebied van wet werk en bijstand, mensen die hoge bestuursfuncties hebben gehad en alles wat er maar tussenin zit, inclusief hoogopgeleiden die uitgerangeerd zijn. Deze mensen hebben al
Wednesday the 28th of November 2007 @ 05:44:43 PM (3610 days, 10h, 57min ago)

Post New Comment

No Smilies More Smilies »